Posted in აქეთური იქეთური, Travelling

12 ადგილი საქართველოში – ხარისხიანად და ზომიერ ფასად დასვენებისთვის

კორონას გადამკიდე, საქმეს ისეთი პირი უჩანს, რომ წელს, ძირითადად ადგილზე მოგვიწევს უქმეების/შვებულების გატარება. ამიტომ, სიამოვნებით გიზიარებთ გურამ მეგრელიშვილის შეკრებილ სასარგებლო ინფორმაციას და ამასთან, შეგიძლიათ თქვენი გამოცდილი ვერსიებიც შემოგვაშველოთ:

🍴🍽 1: შიდა და ქვემო ქართლი:

🍷 შიდა ქართლში სანახაობას რა გამოლევს, თითქოს რომ ვიცით იქაურობა და არც ვიცით, ეს ამბავია. საქართველოში ყველაზე მეტი ციხე-სიმაგრე და ისტორიული ძეგლი ხომ აქაა და ამის გარდა, ადგილობრივი კულინარია და ღვინო ცალკე დიდი თავგადასავალია.

🍷 ზოგადი რომ არ იყოს რჩევა, კონკრეტულ 2 სანახაობას გირჩევდით, პირველი შიდა ქართლში, კავთურას ხეობის დათვალიერებაა, საქართველოს ამაზონის, უმაგრესი საფეხმავლო ტურების გაკეთება შეიძლება და ადვილი მისადგომია თბილისიდანაც და იმერეთიდანაც. დაღლილმა ადამიანმა ხომ უნდა ისადილოს და ივახშმოს, ამისთვის საუკეთესო ადგილი, ახლაც და მერეც არის Merebashvili’s Marani / მერებაშვილის მარანი
(551597000)

🍷 თუ ხეტიალი არ მოგწონთ და 1 დღიანი გასეირნება დაგიგეგმავთ, მაშინ სოფელი “ქვემო ჭალა” იდეალურია. თბილისიდან 50 კმ-ია, სანახაობა ბევრია, ფოტოების გადასაღები მინიმუმ 4 მაგარი ლოკაციაა (თამუნიას საფლავი და სხვილოს ციხე, საიდანაც შერეკილები გაიქცნენ, გოგირდის აბანოები, მართალია უფუნქციო, მაგრამ ძალიან ლამაზი, ამილახვრების სასახლე და მარანი (აბი-გლუკოზას სცენა) და კარბელაშვილების სახლ-მუზეუმი). მგონი სტუმრებს უკვე იღებენ და Artem Merebashvili არტემ მერებაშვილის საოჯახო სასტუმროშიც შეგიძლიათ გაჩერდეთ ან ისადილოთ ნოყიერად, სანდოდ და სანიმუშოდ.

🍷 თუ პატრიოტიზმი მოგაწვათ, მაშინ ნიქოზში ჩახვალთ, გიორგი მჭედლიძის ბაღების მშენებლობას დაათვალიერებთ, იქვე ცუგებივით დაბმულ რუს სამხედროებს დედა-ბუდიანად მოიკითხავთ და თუ წელსვე მოესწრო, მჭედლიძისვე რესტორანში გაილუკმებით.

🍷 ქვემო ქართლში, ბოლნისი უნდა ნახოთ, იქაური ღვინოებით და გერმანული კვალით. ესეც 1 დღიანი ამბავია.ასევე ძალიან მაგარი საფოტოვე და საჩექინე ადგილია წმინდა პეტრე-პავლეს ახალაშენებული მონასტერი. ხელისგულზე დევს ნახევარი ქართლი, ისეთი ადგილია.


🍴🍽 2: იმერეთში გაზაფხულზევე წავიდოდი, სადაც დინოზავრმა დააბიჯა, ყველაფერი ხომ აქაა და ამის გარდა, მთავარი მუღამი იმერეთში ადამიანები არიან. 2 დღიანი ტურის დაგეგმვა არ დაჯდება ძვირი, ვინც შემიძლია გირჩიოთ, Two sisters • ორი და საოჯახო სასტუმრო “2 და” (558425758) არის. ნამყოფი ვარ და ყველაფერი არის ხარისხიანი და გულიანი. ვფიქრობ, რესტორანში ჭამას, სოფლად გაჩერება აჯობებს.
ჭიათურასთან ახლოსაა და კი უკვირს ბევრს, რა ნახა ამ ქალაქშიო, მაინც, მიმაჩნია, საქართველოს საუკეთესო ქალაქი დადგება ოდესმე. სანამ დადგება, ახლა ნახავთ როგორიცაა ისეთს..

🍴🍽 3: რაჭა სამ დღიანი შეგიძლიათ, ან დაყოფაც მოსულა – ზემო რაჭა, ქვემო რაჭა. უღეტეხილგადავლილს, გაჩერება საოჯახო სასტუმრო Guest house – Village Khvanchkara/ საოჯახო სასტუმრო ხვანჭკარაში “ხვანჭკარაში” შეგიძლიათ. ამბროლაურთან ახლოსაა და 100 წლის ოდაში დაიძინებთ, კაი ლორიან ლობიანს მისცემთ და ხვანჭკარასაც დააგემოვნებთ. ახლო-მახლო სანახაობაც ბლომადაა, სასტუმრო სახლის მფლობელი დაგაკვალიანებთ უპრობლემოდ.

🍷 ონის გზაზე კერესელიძეების მარანი/Kereselidze Wine Cellar მარანია (591974716). ჯერ ხალხს არ იტოვებენ მგონი, მაგრამ თუ ონისკენ მიდიხართ, არ უნდა გამოტოვოთ. ფანტასტიკური ღვინო აქვთ და ამაზე კარგს ვერაფერს გაუგზავნით უცხოელ მეგობრებს.

🍷 ონში საოჯახო სასტუმრო “მხატვრის სახლი” რაჭაში / Family Hotel “Gallery”. Georgia “მხატვრის სახლში” დარჩენა შეგიძლიათ, ძალიან მაგარი მზარეული ჰყავთ და აქვთ შიდა ტურებიც (იმდენ რამეს განახებენ, რაჭველებსაც გაგაოცებენ)

🍴🍽4: ლეჩხუმი ძალიან მაგარი საქართველოა, თუ უბრალოდ დასვენება გინდათ, კაი ჭამა-კაი სმა, კაი ჰაერით და გადაფურცლული წიგნით, ნასპერში წადით. Xatuna Gurchumalidze ხათუნა ღურჭუმალიძე დაგხვდებათ ისე, რომ შეიძლება მიწა იყიდოთ იქვე (ამაშიც დაგეხმარებათ) და დარჩეთ.

🍴🍽 5: სვანეთში სანახავს რა გამოლევს, მაგრამ რას ნახავ და რას შეჭამ, ვის დაელაპარაკები და როგორ ადამიანს, ხომ აქვს მნიშვნელობა?
ბალს ქვემოთ, ბეჩოში ეკა კვიციანის (557286595) ვუწევ რეკომენდაციას. ჯერ ერთი, რომ მაგარი ოჯახია, გონიერი, ზომიერი, გემრიელი. მერე, ეკა პოეტია და სხვანაირად უყურებს სტუმარსაც და ქვეყანასაც, ამიტომ, თითოეული ჩვენგანის სტუმრობა სვანეთში კონკრეტული ადამიანის და ადამიანური ხაზის მხარდაჭერაცაა. წარმოიდგინეთ, დილით რომ გამოხვალ აივანზე და უშბას ჩახედავ თვალებში, ე, ისეთი სახლია კვიციანის სახლი. სანახავი ხეობაშიც ბლომადაა და ისედაც, გარეთ.

🍷 მეორე რეკომენდაცია – ჰეშკილის ქოხები • Heshkili huts. (595525118) ან რა ღირსეული ოჯახი, ან რა საუბრის მანერა, ან რა კერძები? მგონია, რომ ეს ადამიანები გადაინახეს ჩვენმა წინაპრებმა, რომ სვანეთში (ბალს ზემოთ) ამოსული ტურისტებისთვის ეჩვენებინათ, აი, ასეთები ვიყავით ისტორიული ქართველებიო.
დავითი მომღერალია და “რიჰო”-ში მღერის. ამ წინადადებას ნუ გაატარებთ, ისე, “მომღერალია” და მღერის კი არა, სერიოზული მუსიკოსია და ანსამბლიც საქართველოში ერთ-ერთი უდიდესი.

🍴🍽 6: სამეგრელოს გამოტოვებას სჯობს ისევ უცხოეთში იმოგზაუროთ, რადგან ეს ამბავი არ მოგეტევებათ.
ახლა აქ რა ხდება, ზუგდიდში თუ გაჩერდებით და ღირს დაბანაკება, უნდა ესტუმროთ Besiki Tshitanava ბესიკ ჭითანავას. ნამდვილი კოლხი და ნამდვილი გურმანი არის ეს კაცი. მეგრული კულინარია ხომ ცნობილია და იმ ცნობილებში კიდო უფრო ცნობილია ბესიკი თავის გემრიელობებით. პატარა, კოხტა სახლი აქვს და შეიძლება დარჩენიტაც მიგიღოთ. იაფი და სანდოა, ევროპული ხარისხი.

🍷 ახლა მეორე სამეგრელო, შურუბუმუები, კანიონები, ოცინდალეები, ქუაქანცალიები და კოლხური მისტიკა. მთელი მიდამოს ნახვა თავისუფლად შეგიძლიათ მარტვილში თუ დაბანაკდით, აქ ვისთან ვჩერდებით? – სწორია, კარგად გამოიცანით – საოჯახო მარანი – ოდა / Oda Family Winery საოჯახო მარანი “ოდა”. დედა, მამა, 2 ბავშვი. თუ ველური ბუნებაც გინდათ, თან პეწი გინდათ, თან საპირფარეშოში ერთჯერადი მოხმარების პირსახოცი, თან ვალით მოგზაურობთ, თან 5 ვარსკვლავს ითხოვთ და თან ცოტა ფული გაქვთ, Keto Ninidze ქეთო ნინიძეს უნდა დაურეკოთ (ოღონდ წინასწარ).

🍴🍽 7: ზემო აჭარაში ვითომ რატომ არ უნდა წავიდეთ, რადგან ქვემოთ ბათუმია? აი, ყველა რომ წავა ბათუმში, ჩვენ უნდა წავიდეთ ხიხაძირში, Туры в ущелье Хихани Tours In Khikhani Gorge ტურები ხიხანის ხეობაში სასტუმრო “ხიხაძირი” (5917140 15) თავისი უმაგრესი, უმაგრესი და უმაგრესი მასპინძლით იაშა გაბაიძითა და დარიკო აბაშიძით, 5 შვილით და უსუფთავესი გულით. ამაზე მაგარ ადგილას ვერც შეჭამთ, ვერც დალევთ. იშიმშილეთ მთელი გზა, რომ უფრო გემრიელად მიირთვათ რასაც დარიკო გაამზადებს. ადგილობრივი ყველი აქვთ კანფეტი.

🍴🍽 8: ხევსურეთს გამოვტოვებდი? ჩემი საყვარელი მხარეა. შატილში ჭინჭარაულებთან, მასპინძელი Shorena Liqokeli შორენა ლიქოკელი (598370317). კარგი ხალხი, სანდო ხალხი, გონიერი ხალხი. ალექსი ჭინჭარაულის სანათესაოა და იგივე კოშკი, სადაც ის დაიბადა.

🍷 ახლა აქეთ, როშკა. სადაც ხევსურეთს ვახსენებთ, მე Shota Tsiklauri შოთა წიკლაურიც მახსენდება. ამ კაცმა წლები შეალია საკუთარ მხარეს და ჩვენი სტუმრობა და ფულის იქ დახარჯვა, შეეხიდებოდა. სანახაობა არის ბევრი, უსაფრთხო და დიდხანსდასამახსოვრებელი.

🍴🍽 9: ყაზბეგს შეიძლება ტურისტი არ აკლია, მაგრამ რაც მეტი იქნება ქართველი, მით ნაკლებად ილაპარაკებენ რუსულად. 1 დღეში თბილისიდან და 2 დღეში სხვა წერტილებიდან მოინახულებთ აქაურობას, მაგრამ ჩემი რჩევაა, ღამე გაათიოთ სტეფანწმინდაში, რომ დილით დაინახოთ რა ლამაზია ეს დალოცვილი მყინვარწვერი.

🍷 ღამე დარჩენას ვაჟა ჩოფიკაშვილის სასტუმროში, სადილზე კი გირჩევთ ელისო გელაშვილის კაფეს. საკუთარი ბებო როგორც დაგხვდებოდათ, ისე დაგვხდებათ ეს ქალიც. უმაგრესი კერძები აქვს და რომ ეტყვით, ვინ გირჩათ, კიდევ უფრო გემრიელი გახდება ყველაფერი.

🍴🍽 10: სამცხე-ჯავახეთი სულ დაჩაგრულია, გვგონია, რომ იქითაც წავალთ, “ოდესმე” და ეს ოდესმე არ დადგა არასოდეს. არადა, საქართველო რომ გვქვია, ამ მხარეს უნდა ვუმადლოდეთ, ამიტომ, 10 მცნებაში 1 ის წერია, რომ წადით, ნახეთ ცალკე სამცხე და ცალკე ჯავახეთი თავის უმაგრესი ტბებიანადო (ასეთი და ამდენი ტბა საქართველოში არსადაა).

აქაც ხომ მოგინდებათ ჭამა? ვის ვურეკავთ? კუკური მეტრეველს. რატომ? იმიტომ, რომ ასეა საჭირო, იმიტომ, რომ ძალიან მაგარი მეგზური და ადამიანია, ფოტოხელოვანი და საკუთარი მხარის ამაგდარი, ნაღდი მესხი. თუ ვერ დაეტევით, დაგაკვალიანებთ ვის მიმართოთ დასაძინებლად-საჭმელად.

🍴🍽 11: გურიაში მარტო ნათესავებთან წასვლა კი არაა საქმე, ან ზღვისკენ მოგზაურობისას “ჩავლა”, აქაურობა მნიშვნელოვნად სანახავია.
ჩემი რეკომენდაცია ჩაის გზის დამაარსებელს, Lika Megreladzeლიკა (599260402) მეგრელაძეს. დასაძინებელიც გადასარევი აქვს, ეზოც, კარიც, მენიუც და თვალებიც. თუკი ვინმე გადაცმულ ელჩს გინდა წააწყდეთ, მასთან უნდა დაბინავდეთ. ფასი და ხარისხი სრულ შესაბამისობაშია.

🍴🍽 12: კახეთში, მოდი პირდაპირ ვიტყვი, სანახაობას რა გამოლევს და კაი პურმარილსაც რა გამოლევს, მაგრამ სად ვჭამოთ საუკეთესოდ, ეს მარადიული დილემა აქვე გადავწყვიტოთ მარტივად ა) Lomtadzeebis Marani Velistsikhe “ლომთაძეების მარანში”, (591332466) ბ) Kakha Tchotiashvili (593985502) ჭოტიაშვილების მარანში.

Posted in Photography, Travelling

ლაშქრობა მეტეოსადგურზე

ნაწილი I  – კინორომანტიკა ^_^

მეტეო სადგურზე ალბათ მხოლოდ ფანტასტიკურ სიზმარში თუ ავიდოდი და დილით, ავლილ-ჩავლილი გზის წარმოდგენისას შიშისაგან დაზაფრული გავიღვიძებდი.  თუმცა რაღაცნაირად და თანაც მოულოდნელად ეს ყველაფერი რეალობად იქცა, როდესაც ერთ დღესაც, Friend of friend-ს შევხვდით ქუჩაში სეირნობისას და გვითხრა რომ მომდევნო კვირას აპირებდნენ მეტეო სადგურზე ასვლას.

მთა-მთა და ტყე-ტყე ფეხით სიარულზე დიდად არ ვგიჟდები, თუმცა პირველი, რაც გამახსენდა იყო ფილმი “ვერტიკალური ზღვარი”, უცებ უცებ თვალწინ გამირბინა ფილმის კადრებმა და ვიდრე საბოლოოდ არ გაირკვა ლაშქრობის დეტალები, ამ ეიფორიაში ვიყავი. ❤

გადაწყდა, მივდივართ!

 

ნაწილი II – რეალობა    

რეალურად კი ძალიან მოუმზადებელი შევხვდი ასეთ მნიშვნელოვან ლაშქრობას. გამოუძინებელი, მთელი დღის გადარბენილ-გადმორბენილი, დასიცხული და უბედური გავუდექი გზას ყაზბეგისკენ, პარასკევ საღამოს. გზაში ვერ დავიძინე. ჩავედით ყაზბეგში, სამებამდეც და პირველ ღამისგასათევ ადგილამდე ფეხით მივედით, დაახლოებით ღამის სამი საათისკენ. იმ ღამესაც ვერ დავიძინე, ნესტიანი ჰაერი, სიცივე, დაღლილობა და დილას გავიღვიძე უბედურმა და თავგასიებულმა

:/

კაი ხანს მზეს ვეფიცხებოდი მოსაშუშებლად და თან ვფიქრობდი, წავიდე ზემოთ თუ დავბრუნდე უკან. მართლა ძალიან ცუდად ვგრძნობდი თავს. ბოლოს ბუხრამ გადამარწმუნა. გავედით. რასაკვირველია გზადაგზა აღმოვაჩინე რომ ძალიან შეუფერებლად მეცვა, ძალიან მძიმე ბათინკები, მძიმე თბილი ქურთუკი, რომელიც თოვლის და წვიმის შემდეგ 100 კილო გახდა, არ მქონდა ზურგჩანთის საწვიმარი, შესაბამისად ზურგჩანთაც 100 კილო გახდა და ფაქტობრივად ასეთი გზისთვის და ლაშქრობისთვის ძალიან შეუფერებელი წონით ვიარე, რამაც ისევ მე დამაზარალა და სხვებიც შევაწუხე ჩემი წუწუნით. ამ ყველაფერს კი აკლიმატიზაცია აგვირგვინებდა.

დაახლოებით ექვსი საათი ავდიოდით მეტეო სადგურისკენ. იყო ბევრი აღმართი, დაღმართი, ხან ქვიანი, ხან თოვლიანი, ხან ყინულიანი, ბეთლემ ქოხისკენ ანუ მეტეოსკენ მიმავალი ბოლო აღმართი კი ბუკვალურად ფორთხვით ავიარე.

ერთ-ერთი პირველი აღმართის ნაწილი :დ
ფოტო მობილურიდან – შარშან დაღუპული უცხოელი ალპინისტების მემორიალი

 რაც არ უნდა გაგიკვირდეთ, ბევრი ფოტო ვერ გადავიღე, წავიღე დიდი კამერა, რომელიც მედო ზურგჩანთაში. წამდაუწუმ გაჩერების, ზურგჩანთის მოხსნის და გადაღების დრო არ იყო (ხან ამინდი გვიშლიდა ხელს), უფრო მოხერხებული ამ შემთხვევაში მობილური ტელეფონი აღმოჩნდა. შესაბამისად, უფრო პატარა და კომპაქტური კამერა რომ წამეღო მეტი საინტერესო კადრი მექნებოდა და 4 კილომდე აპარატურის თრევა აღარ მომიწევდა.

ამ რეალობიდან გამომდინარე გიზიარებთ რამდენიმე რჩევას:

1) ჩაიცვით რაც შეიძლება მსუბუქად (ერთი თხელი შარვალი/თბოელასტიკი და საწვიმარი საკმარისია), ვინაიდან მუდმივად სიარული გიწევთ, ძალიან არ გცივათ და ზედმეტად თბილი და სქელი ტანსაცმელი უარესად გამძიმებთ და ხელს გიშლით სიარულში (რაც დამემართა კიდეც და ფოტოებშიც ნახავთ)

2) თან გქონდეთ გამოსაცვლელი ფეხსაცმელი და წინდა (ასევე მსუბუქი)

3) მსუბუქი წყალგაუმტარი ზურგჩანთა ან საწვიმრით, რათა თავიდან აიცილოთ წყლით გაჟღენთვა და დამძიმება (ჩემი ზურგჩანთა შიგთავსიანად სველი იყო რომ ჩამოვედი)

4) საკვები მიგაქვთ მშრალი და კომპაქტური, არც ბევრი არ არის საჭირო (ძირითადად იკვებებით დილას გასვლისას და საღამოს ადგილზე მისვლისას)

5) აკლიმატიზაციას სხვადასხვა სიმპტომები აქვს, ამიტომ შეგიძლიათ თან იქონიოთ (გულის საშუალებები, ტკივილგამაყუჩებლები) და რაც ყველაზე მთავარია ლიფთონის მწვანე ჩაი და ლიმონი ❤ ❤ ❤ სიცოცხლის ელექსირი!

6) იყავით კარგად გამოძინებული და დასვენებული

7) ხშირად შეისვენეთ, მოსვით ცოტა წყალი და დატკბით ულამაზესი ხედებით, ეს უკანასკნელი აქ ყველაზე მეტად გამშვიდებთ – უსასრულო სივრცეები და ბევრი მწვანე ფერი ❤ ❤ ❤

თუ ამ ყველაფერს არ შეასრულებთ, ჩათვალეთ რომ ისედაც რთულ და დამღლელ გზას, ასმაგად ართულებთ და თქვენც უარესად იღლებით.

ნაწილი III – მეტეო სადგური ანუ ბეთლემ ქოხი  ❤

როგორც ზემოთ აღვნიშნე, ბოლო აღმართი მეტეო სადგურამდე ე.წ. ბოღმიანი, სულ ფორთხვით ვიარე და ახლაც არ მახსოვს როგორ ავიარე ბეთლემ ქოხის ოთხ საფეხურიანი კიბე. ოთახში ტაშით შემეგებნენ. ❤

რამდენიმე ხანს ვიყავი ძალიან სუსტად, მეძინებოდა მაგრამ ვერ ვიძინებდი, გულზე მიჭერდა, საშინელი გულისრევის შეგრძნება მქონდა, საერთოდ არ მშიოდა მიუხედავად იმისა რომ დილის მერე არაფერი მეჭამა. მხოლოდ ლიფთონის მწვანე ჩაი და ლიმონი მიბრუნებდა გულს, მეტ-ნაკლებად. მალევე, ქოხში მყოფმა ერთმა ალპინისტმა რაღაც წამალი მომცა და მაგის მერე მოვედი გონზე, დაბრუნდა გულიც, მადაც და ხასიათი. თვალებში გამოვიხედე.

ფოტო მობილურიდან – ხედი ბოღმიანიდან

თუ ვიკიპედიას დავუჯერებთ, მეტეო სადგური იგივე ბეთლემ ქოხი მყინვარწვერის კალთაზე, გერგეტის მყინვარის მხრიდან 3680 მეტრის სიმაღლეზე მდებარეობს, თუმცა თავად მეტეოს შენობაზე დამაგრებულ სტენდზე 3653 მ-ია მითითებული. ქოხის აშენების იდეა 20-იან წლებში გაჩნდა, როდესაც გააქტიურდა მყინვარწვერის დალაშქვრის მოსურნეთა რიცხვი და საჭირო გახდა ალპინისტებისთვის ღამისთევის და აკლიმატიზაციის გასავლელი ადგილი.

დღესაც, ეს შენობა მასპინძლობს უამრავ ტურისტს, მოლაშქრეს თუ ალპინისტს; აქ არის ღამის გასათევი ოთახები, რაღაც პერიოდით ირთვება შუქი, არის წყალი, შეგიძლიათ გათბეთ და ცხელი საკვებიც მოიმზადოთ. თუმცა ერთი კარგი ინვესტიცია არ აწყენდა ამ შენობის განახლებას და უფრო ადაპტირებას.

ჩვენი ოთახი ❤
სამზარეულო ^_^

შტაბი ანუ ოთახი, სადაც შეგიძლიათ გათბეთ, დაისვენოთ, გააშროთ სველი ტანსაცმელი თუ ფეხსაცმელი, ითამაშოთ ნარდი, დომინო, კარტი და უბრალოდ იურთიერთოთ რა 😀

შტაბი იყო ურთიერთობა :D
შტაბი იყო ურთიერთობა 😀

ამ კიბის ბოლო საფეხურზე იჭერს ტელეფონი, კერძოდ კი, ჯეოსელის ქსელში ჩართული ტელეფონი 😀 ამით გავეცი პასუხი კითხვას თუ როგორ ვპოსტავდი 3653 მეტრი სიმაღლიდან 😀

ჯეოსელის კიბე
ჯეოსელის კიბე

ერთი სიტყვით, ბეთლემის ქოხი ის ადგილია, სადაც ყველა ჯიგარი და კაი ტიპი იყრის თავს ან შეიძლება ჟანგბადის ნაკლებობა იწვევს კაი ტიპობას, ვერ გეტყვით, მაგრამ ასე იყო ნამდვილად 😀 ამდენი ჭირ-ვარამის გადატანის შემდეგ, აღმართებზე ბღოტიალის, მდინაარების გატოპვის, ყინულის მოედანზე სიარულის და თოვლში შაგაობის შემდეგ, გვხდებათ კარგი სიტუაცია, კარგი ხალხი და რაც მთავარია ადგილობრივი, მხიარული მოხევეები ❤ თუ ვინმე წახვედით არაყს გაგატანთ ჩემს სახელზე 😀

 

ვიდრე ბოლო ნაწილზე გადავალ, ძალიან დიდი მადლობა მინდა გადავუხადო ჯგუფის ყველა წევრს ჩემი დახმარებისთვის და ატანისთვის, განსაკუთრებით კი მოლაშქრეთა ეროვნულ ფედერაციას – თითოეული თქვენგანის გარეშე, ეს ამბავი არ გამოვიდოდა.  ^_^ ❤ ❤ ❤

ჩვენ
ჩვენ

ნაწილი IV -ჩამოფორთხვა და ჯიგარი ბორჯღალიანი კაცი 

ჩამოსვლისას ამინდმა გვიმტყუნა, მოთოვა, მოსეტყვა, მოწვიმა, მონისლა. დავსველდით, მყინვარწვერის ენაზე ვისრიალეთ, დავეცი ერთხელ, გადამარჩინა ფუმფულა ტრაკმა 😀 ხოოდა ტალახში სიარული იყო კოშმარი, თან მტკივანი ფეხით.

ერთი სიტყვით ბოლო ძალებით მოვაღწიე სამების ძირში და განვერთხე ბალახზე. 😀 სად იყო და სად არა, სამებიდან მომავალი თეთრი პიკაპი გამოჩნდა, გააჩერა და ყაზბეგში ჩაყვანა შემოგვთავაზა ❤

წამოვფრინდი ფეხზე ❤ ❤ ❤

ბოლოს ასე რა გამიხარდა არ ვიცი 😀

სამება
სამება

ნაწილი V – აი, რომ ახვედით, მერე რა? 

ყაზბეგი სავსეა როგორც ადგილობრივი, ასევე უცხოელი ტურისტებით, უფრო მეტად კი უცხოელი ტურისტები ეტანებიან ამ ალპინისტურ რეგიონს. სერვისი რომ არ ბრწყინავს ჩვენთან და საკვებს ყველგან ერთნაირად ვერ ამზადებენ ეს არახალია, მაგრამ ყაზბეგში მოხვეულმა სამოცდაათეთრიანმა ხინკალმა ყველა რეკორდი მოხსნა, ახლაც არ ვიცი რისგან იყო გაკეთებული და რატომ იყო ასეთი უგემური :/ :/ არადა ცენტრთან ახლოს იყო ეს დაწესებულება და წესით უნდა ზრუნავდეს იმაზე რომ ადგილობრივსაც და სტუმარსაც ნორმალურად გაუმასპინძლდეს და მერე გაკვირვებულმა არ იკითხოს ტურიზმს ფული როგორ შემოაქვს. მტკივანი ფეხით გასვლისას არ იკითხოს ნეტავ იქ რამ აგიყვანათ, რა გრჯიდათ და მსგავსი რამეები, იქ რომ არ ავსულიყავით ქალბატონო, ხომ არც თქვენს კაფეში არ შემოვიდოდით და არ დავხარჯავდით იმ ფულს, რაც დავხარჯეთ, არც ის კანადელი გოგონა შემოვიდოდა რომელმაც თავის სამოგზაურო რუკაზე ერთი თვით საქართველო ჩაინიშნა და რომელიც მეორე დღეს აპირებდა მყინვარწვერის დალაშქვრას და არც სხვა ვინმე.  და ზოგადად, ეს ადამიანები იზრუნებენ იმაზე რომ სხვამაც გაიგოს ყაზბეგის არსებობის შესახებ, მყინვარწვერის შესახებ და გაუზიარებს შთაბეჭდილებებს, რათა უფრო მეტი ადამიანი ესტუმროს რეგიონს და თქვენს სახინკლეშიც შემოვიდეს, თქვენც ეცადეთ რომ სათანადოდ დახვდეთ, არ დაგენანოთ ახალი პროდუქტი სტუმრისთვის, რადგან ფრაზა “ტურიზმს შემოაქვს ფული” არ ნიშნავს იმას რომ ტურისტი ღობის აქედან ფულს გადმოგიყრით და ისე ჩაივლის. მე კი ავიტან ფეხზე მაზოლს.

 

პ.ს. ეს ის ადგილია, სადაც ცხოვრებაში ერთხელ მაინც უნდა აეხიროთ ❤