ჩვენ ვფეთქავთ


მე შევიყვარე პოეზია,
შენსავით ურითმო, მძიმე და ჩახლართული,
ვეძებე და დავკარგე სიტყვები,
შენთვის სათქმელის ასაწყობად.

სხვა გზებიც მოვსინჯე,
შენსავით ურითმო, მძიმე და ჩახლართული,
წრეზე ვიარე და ისევ შენთან დავბრუნდი.

ვამბობ რომ წავალ,
უკვე მივდივარ, ხედავ?
ორივემ ვიცით რომ გატყუებ.

შეგეგუე შენც და ჩემს ასეთ მეს.
შევეგუე შენთან არსებობას და შენს არარსებობას,
შევეგუე შენს გულიანობას და შენს უგულობას,
შენს ერთგულებას და ღალატს.

ჩვენ ისევ ვფეთქავთ,
ხან ერთად და ხან ცალცალკე.
როცა მენატრები, ფეთქვას ვწყვეტ, გაგუდვამდე,
ფიქრები მთიშავს, ვიძინებ.

დილით ისევ შენს ძლიერ ხელებს ვგრძნობ,
ჩემს მუცელზე,
შენ აქ ხარ,
ჩვენ ვფეთქავთ.

——

სტამბოლი 15.04.2015

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s