Vinyan


არც თენდება,

არც ღამდება,

გონებაში, დიდი ქაოსია,

ჩარჩოდან ამოვარდა ყველაფერი,

წეღან მომეჩვენა, მზისა და მთვარისა მირბოდნენ სადღაც თავქუდმოგლეჯილები

შეშინებულები და სასოწარკვეთილები იყვნენ

თან ფეხშიშველები,

იმედგაცრუებული კაბები ეცვათ,

დაკაწრული ფეხებიდან სისხლი სდიოდათ.

ახლა ვფიქრობ, უკან იხედებოდნენ თუ არა

უფრო არა, ალბათ

რატომ უნდა მოიხედო უკან, როდესაც გარბიხარ

იხედები? ესე იგი დაბრუნება გინდა!

დაბრუნდე და რისთვის?!

მათ არ უნდოდათ! მირბოდნენ და სასოებს ჰყრიდნენ აქეთ-იქეთ.

იმედი სადღაც მაყვლის ბარდში გადაფარჩხულიყო,

სასიკვდილოდ იყო დაჭრილი,

ბარდის ეკლიანი ტოტი ჰქონდა შიგ გულში!

ორივეს ეგონა იმედი ბოლოს კვდებოდა

ეგონა, მეგონა არ ვიცი მე!

იმედი კვდებოდა!

ისინი გარბოდნენ და შანსი კიდევ ჰქონდათ!

სად? რა ვიცი სად! ან რა მნიშვნელობა აქვს?

მთავარია გადარჩებიან

და სადღაც ერთიც გაანათებს და მეორეც . . .

და თუ არც გაანათებენ კიდევ რა!

Advertisements

One comment on “Vinyan

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s