სუიციდური კონცეფციები და ალუბლის გემო

“You have a choice. Live or die. Every breath is a choice. Every minute is a choice. To be or not to be.”

ირანელი რეჟისორი, აბას ქიაროსთამი თავის ფილმში  – ”ალუბლის გემო” თითქოს მარტივი ხერხებით გვიჩვენებს იმ სუიციდურ კონცეფციებს, რომელიც უცხოა, როგორც აღმოსავლური ისე დასავლური კულტურისთვის.

ეს ფილმი მე პირველად ვნახე და დასაწყისში უფრო მეტად ჰომოსექსუალური კონცეფციები დავინახე ვიდრე სუიციდური; მთავარი გმირი, ბატონი ბადი, მოძრაობს ფილმში არსებული სოციალური ფონის მიხედვით ძვირფასი მანქანით, თეირანის მეტად ხრიოკ და მიუვალ ადგილებში, სადაც ძირითადად სამშენებლო სამუშაოები მიმდინარეობს და პოტენციური მუშები ეძებენ ან ელიან პოტენციურ დამქირავებელს.

იგი პერიოდულად ჩერდება და ეკითხება მუშებს, სად მუშაობენ, მოსწონთ თუ არა სამუშაო, ხელფასი რამდენი აქვთ, ჰყოფნით თუ არა ხელფასი და ა.შ. ამის შემდეგ სთავაზობს სამსახურს მათ, თუმცა დასაწყისში უარს იღებს.

ბადის სახეზე მცირედი დაძაბულობა შეინიშნება მანქანით მოძრაობის დროს, თუმცა ზოგადად მშვიდია, დიდი ინტერესით ეკიდება თითეულ შემხვედრს, მანქანიდან ფაქტობრივად არც გადმოდის ორი თუ სამი შემთხვევის გარდა; მიუხედავად იმისა, რომ იგი სრულიად უცხო ადამიანია, შემხვედრი ადამიანები მას საკმაოდ გულახდილად ესაუბრებიან და ზოგადად მთელი ფილმის განმავლობაში გვესმის მხოლოდ გულახდილი და თბილი საუბრები.

საინტერესოა ქიაროსთამისეული გადაღების ტექნიკა, ფილმის ძირითადი ნაწილი მანქანაშია გადაღებული, ანუ კადრში ჩანს ცალკე ბადი ან ცალკე მისი თანამოსაუბრე, თანამოსაუბრეები ერთად იშვიათად ჩანან, რადგან კადრებს, ქიაროსთამი მოსაუბრის გვერდითა სავარძლიდან იღებდა. ჩანს შორეული ვიწრო ხედები მანქანიდან, რამოდენიმე შორი კადრი გვიჩვენებს თუ როგორ ადის ბადის მანქანა მთაზე ხვეულ, ვიწრო და ძლივს გაკვალულ გზაზე, ფილმის განმავლობაში ამ მთაზე რამოდენიმეჯერ ადის ბადი, ეს გზაც სიმბოლურად მომეჩვენა, ბადის ცხოვრების მსგავსი, რუტინულად ერთ ხაზზე მოსიარულე, რომელიც ერთხელ გაკვალა მან ან ვიღაცამ და   მოსწყინდა მასზე მუდმივად სიარული, უინტერესო გახდა და მთლიანად ეს უნაყოფო, ხრიოკი ლანდშაფტი მეტაფორულად სწორედ ადამიანის, ამ შემთხვევაში ფილმის მთავარი ფმირის სულიერ მდგომარეობაზე მიუთითებს, ამიტომ გადაწყვიტა ბადიმ ამ გაკვალულ ხრიოკ გზაზე არსებულ ერთ ხესთან, ერთ განსხვავებულ ნიშნულთან, გაეთხარა ორმო, რომელშიც ჩაწვებოდა და საძილე აბების საშუალებით თავს მოიკლავდა.
გააგრძელე კითხვა

რიჩარდ ქორი – ედვინ არლინგტონ რობინსონი

როდესაც რიჩარდ ქორი ქალაქს მიდიოდა
უბრალო მოკვდავები მას თვალს ვაყოლებდით
თხემით ტერფამდე ზრდილი ჯენტლმენი,
ზედიდებით და ფაქიზად მოსილი.

იყო ყოველთვის მოწესრიგებული,
იყო ყოველთვის ტკბილმოუბარი,
მისალმებისას გვიცემდა გული,
სხივებს აფრქვევდა, როს მოდიოდა.

ის იყო მდიდარი – მეფეზე მდიდარი,
დიდად გამჭრიახი, განათლებული,
ჩვენთვის ის იყო ყველაფერი, და უფრო მეტიც,
ჩვენ მის ადგილზე ყოფნას ვნატრობდით.

და ასე ვცხოვრობდით, გაგვქონდა დღეები,
ხშირად მშივრებსაც, ცარიელ პურზედ,
აი რიჩარდ ქორი ზაფხულის ერთ საღამოს,
სახლში წავიდა და ტყვია იცა შუბლში.

lib.ge