გუდიას სკვერი

- რას ამბობს შენი მოხუცი? სანამ არ ჩამოექცევა თავზე ყველაფერი, არ გამოდის იქედან?

- არა, ჯიუტად ფეხს არ იცვლის ერთი ადგილიდან, ჩვენ აღარ ვეხმარებით, იქნებ შიმშილით მაინც ამოხდეს სული . . .

- რამ გაგაბოროტა? არც დედაშენი ეხმარება?

- არა

- რას ელოდებით?

- ფულს, ბევრ ფულს

- როდის?

- რაც მალე ჩაძაღლდება ეგ მოხუცი

 * * *

 - რაო გუდია, აიღე პენსია? – გაეხმაურა ნოშრევანი მეზობელი აივნიდან.

- არა, ხვალ იქნებაო

- ჩამოდი სკვერში, ნარდი გავაგოროთ

- შეუძლოდ ვგრძნობ თავს, რაღაც მუხლები მიკანკალებს, იყოს სხვა დროს . . .

ცოტა ხნის შემდეგ კარზე კაკუნი გაისმა.

- აი გუდია, შენ არ ჩამოხვედი, ჩვენ გესტუმრეთ – გუდიას ოთახში შემოაბოტეს მეგობრებმა.

- თქვენ ნარდი გააწყეთ, მე ჩაის მოგიმზადებთ, ცოტა მურაბაც უნდა მქონდეს – გაფრაკუნდა გუდია სამზარეულოში.

- სად არიან შვილები, შვილიშვილები გუდია, არ გეხმაურებიან?

- არა, არავინ მოსულა, არ მელაპარაკებიან

- რატომ?

- ინვესტორებს უარი ვუთხარი

- ჰო, მაშინ რა გასაკვირია, რომ არ გელაპარაკებიან . . . და რას ელოდებიან

- ან ჩემს სიკვდილს ან დიდ ნგრევას

  * * *

- აჰა, ბიჭებო მოვედი, დღეს ცოტა უკეთ ვარ, პენსია ავიღე – სკვერში ესტუმრა გუდია მეგობრებს.

- აბა ვითამაშოთ ნარდი?

- აბა რა, აბა რა

- გაიგე ბიჭო, ჩვენ პრეზიდენტს რა უთქვამს?

- რაო?

- რაო და კბილები უნდა გაგიმაგროთ მოხუცებსო

- აჰაჰაჰა – ჩაიქირქილა გუდიამ, – რად უნდა ლიმონიან ჩაის მაგარი კბილები?

- არა, შენ ვერ მიხვდი

– აბა რა ოხრად მინდა 80 წლის კაცს მაგარი კბილები, ფეხზე ბატკანმობმული დავჩოჩიალობ . . .

- პირი რომ კარგად მოვმუწოთ და ენას კბილი დავაჭიროთ ხოლმე საჭირო დროს, – ეშმაკურად ჩაუკრა თვალი ნოშრევანმა.

–––––––––––––––––

15 იანვარს , გუდიას, კიდევ ერთხელ და ვგონებ არა უკანასკნელად ვესტუმრებით, იქნებ მივაწვდინოთ ხმა ვისაც ჯერ არს და მოხედონ სკვერს რაც შეიძლება მალე (!!!!!!!!)

პ.ს. რაც უფრო მეტი ვიქნებით, მით უფრო გაუხარდება ჩვენს მოხუცს, თან პენსია ახალი აღებული აქვს და დაგვპირდა ცხელი გლინტვეინით გაგიმასპინძლდებითო