– გამარჯობა
– გაგიმარჯოს
– დიდ დიღომში რამდენად წამიყვანთ?
– 10 ლარად
– რვად?
– კარგი, 9 იყოს
სუფთა და გაღუღუნებულ წითელ ტაქსში ვჯდები, სადაც მძღოლი ჭერს თავს ურტყამდა ისეთი დიდი გაბარიტების იყო.
– ახლა გარეთ მინუს 2 გრადუსია, დიდ დიღომში ალბათ მინუს 3 ან მინუს 4 მაინც იქნება.
– უფ, კი როგორ არა
– აქ მუშაობთ თქვენ?
ისევ +18 სპექტაკლის შთაბეჭდილებების ქვეშ ვიყავი და მოკლედ მოვჭერი: “დიახ, აქ ვმუშაობ”
პაუზა
– თუ საიდუმლო არ არის, რაზე მუშაობთ? – მორიდებით მკითხა მძღოლმა და გულმა მიგრძნო მინიმუმ 1 დიპლომიან ტაქსის მძღოლს ვესაუბრებოდი.
– თარჯიმანი ვარ
– ძალიან კარგი
აქ გამახსენდა რა კარგად თარგმნიდა დათო გაბუნია სპექტაკლს, ალბათ უფრო კარგად ვიდრე წერდა და ალბათ იმაზე უფრო კარგად ვიდრე, რომელიმე პოლიტიკოსის ან კუტუნიოს თარჯიმანი გადათარგმნიდა – ზუსტად და სწორად.
– რა ენის თარჯიმანი ბრძანდებით?
– ინგლისურის
– მე ჩემს შვილს ვასწავლი ინგლისურს, მერე შემრცხვა, რომ არ ვიცოდი და მეც დავიწყე სწავლა ჩემს ცოლთან ერთად.
– ძალიან კარგი (ისევ ვმეორდები გიგი დედალამაზიშვილივით)
– ამას წინათ, ორი მასწავლებელი დამემგზავრა, აი უცხოეთიდან რომ ჩამოიყვანეს ისინი
– აჰა
– რა მაგარი იყო იცი (იცინის) ისინი ქართულად მელაპარაკებოდნენ, მე ინგლისურად, სამივე ვამტვრევდით
– ვაააჰ ვამბობ და გულში ვფიქრობ, ინგლისურის მცოდნე ტაქსის მძღოლი (მაგრამ რად გინდა, მაინც ყველა ისე უყურებს ტაქსის მძღოლობას, როგორც დროებით სამუშაოს)
– სკულტე კარგია, მეკითხება მძღოლი, სკულტე მაქვს, თავის აუდიოკასეტებით
– კი, საკმაოდ ნორმალურია თქვენთვის, ძალიან კარგი და მარტივია დამწყებთათვის.
– კასეტები გავაციფრულე, ახლა მანქანაში ხმის გამაძლიერებელს ვიყიდი და აქ მოვუსმენ ხოლმე
ჩემს გაოცებას საზღვარი არ აქვს, მაგრამ რომ დავფიქრდეთ, განა რა არის საოცარი ამაში, ინგლისურს სწავლობს, დარწმუნებული ვარ კბილებსაც იკეთებს.
– ამას წინათ, ასეთი რამ შემემთხვა, ჩემთვის ვიდექი სვეტაფორთან, უკანა სარკეში ვხედავ, რომ ორი ქალბატონი, გააჩერებს ერთ ტაქსს, მეორე ტაქსს, მესამე ტაქსს, ყველა მიდის, ვიფიქრე რა ხდება, მივედი, თურმე ტურისტები იყვნენ ისრაელიდან და ერთი სიტყვა არ იცოდნენ ქართულად.
– აი ჯობია აქეთ ჩაუხვიოთ, შუქნიშნებს მაინც ავცდებით
– ჰო, მართალი ხართ, შევყევი ლაპარაკს, სანაპიროთი ჯობია
– კი, ნამდვილად
– ხოდა, მეკითხებიან ეს ქალები, OLD SHOP, OLD SHOP, ვიფიქრე ახლა, OLD ძველია, SHOP -მაღაზია, ხოდა ეგრევე მივხვდი რა, რო მშრალ ხიდზე უნდოდათ წასვლა, ეგ არ არის OLD? ხო ეგ არის? – მეკითხება მძღოლი, სიცილით
– კარგად მიხვედრილხართ
– ხოდა აი ასე მივიყვანე მშრალ ხიდზე, აი ასეთი კურიოზებიც ხდება ხოლმე
– ისე სამხედრო ვარ, 16 წელი ვმსახურობდი და აი ახლა ტაქსის მძღოლი ვარ, ხოდა ინგლისურს ვსწავლობ ახლა სულ ტაქსის მძღოლი ხომ არ ვიქნები
ამასობაში სახლსაც მივუახლოვდით
– აი აქ ხელმარცხნივ გამიჩერეთ თუ შეიძლება, ვეუბნები და 10 ლარიანს ვაწვდი
– ახლავე
– იყოს ხურდა არ მინდა
– ჰაჰაჰ, მადლობა და ისე, რომ იცოდე, საიდანაც წამოგიყვანე იქიდან აქამდე 15–20 კილომეტრია, მეუბნება მძღოლი
– კი, ვიცი, მადლობა . . . ყოველდღე მანქანით დავდივარ
– აჰაჰ, კარგით კარგად ბრძანდებოდეთ და მიდის
P.S. არადა არ ვიყავი სამსახურში, მე რუსთაველზე არ ვმუშაობ, რუსთაველის თეატრის ექსპერიმენტულ სცენაზე, 18+ სპექტაკლზე ვიყავი, სადაც ვნახე კოცნები, ლიფიანი ძუძუები, ნიფხვიანი და უნიფხვო ჭუჭუები და. და რა, ა, ჰო, აკაპელა შესრულებული FEELINGS
მოტყუებაც არის და მოტყუებაც, მეორე იმდენს ვიხდიდით ფაქტობრივად.
