ჰმ, როგორც თქვეს საქართველოს მომავალზე ფიქრობენ და მოყარეს ბევრი ინგლისურის მასწავლებელი, აბა მარტო ფიქრი რას უშველის საქმეც თუ არ გავაკეთეთო.
ინგლისურის მასწავლებელი ამ შემთხვევაში ძალიან აბსტრაქტული ცნებაა, მათი შემხედვარე ვფიქრობ, რომ ჩემი ინგლისურის მასწავლებელი საფლავში ტრიალებს, მეორე კი ისედაც დიდი ხანია წასულია, სხვა ქვეყანას ახმარს თავის გენიალურ რესურსებს და კიდევ კარგი რომ არ ესმის და ვერ ხედავს ამ ყველაფერს.
უნივერსიტეტში სწავლის დროს მქონდა შეხება იმ ადამიანებთან, რომლებისთვის ინგლისური ან პირველი ან მეორე მშობლიური ენა მაინც იყო. ეს შეხვედრები ყოველთვის მოკლე ვადიანი და არასასწავლო ხასიათის იყო. ჩემი ინგლისურის მიმართ სხვადასხვა აზრს გამოთქვამდნენ, ერთი კითხულობდა, სად ვისწავლე ასე ინგლისური, მეორე მეუბნებოდა, შენ ისე საუბრობ, როგორც ჩემი და, რომელიც ახლა ლონდონში სწავლობს, მესამე საერთოდ ვერ იჯერებდა, რომ მე მხოლოდ საქართველოში ვსწავლობდი და სხვა ქვეყანაში არ მისწავლია etc.
და არც იყო აქ გასაკვირი არაფერი, მე გენიოსი მასწავლებლები მყავდა, ლარა მაჩაბელი, ალექსანდრე მაჩაბელი, ნონა ქომეთიანი, სულხან ჟორდანია, ეს ის ხალხია, რომელიც ნებისმიერ მშობლიურ ენაზე მოსაუბრე ადამიანს ფეხებით ჩაკიდებს ლინგვისტურ ორმოში.
საქართველოს მომავალზე მზრუნველთა მიერ ჩამოყვანილი ”უცხოელი მასწავლებლებიდან” რამოდენიმე თუ იქნება რეალურად მასწავლებელი ან ზოგადად ასეთი უნარ-ჩვევების მქონე პირი, მათი უმრავლესობა არის სტუდენტი, რომელსაც უხარია და რომლისთვისაც სხვა ქვეყანაში დროებით მოგზაურობა გართობის და თავისუფალი დროის გატარების ერთ-ერთი სახეა, მისთვის სულერთია პირველ კლასელი თინიკო ან მეორე კლასელი თომა ისწავლის თუ არა ინგლისურს, ან რომელი ინგლისური? რომელიც თავისთვის არ იციან?
კარგია მოგზაურობა და მითუმეტეს მაშინ, როდესაც ამაში ფულს გიხდიან . . .
აღიარეთ რამდენი ქართველი გინახავთ, რომელიც სტუდენტია ან უმაღლესი დამთავრებული აქვს და რამდენ შეცდომას უშვებს წერის ან კითხვის დროს? გაუშვებს მათ ქართულის სასწავლებლად ჩვენი სახელმწიფო სადმე? ან მიიღებს რომელიმე სხვა სახელმწიფო მათ დამახინჯებული ქართულის მასწავლებლებად?
აღიარეთ, ახლა მე – ფილოლოგმა, აქ, ამ ნაწერში რამდენი შეცდომა დავუშვი?
მე არც გავიფიქრებ, რომ ვინმეს, ქართველს ან არაქართველს ქართული ენა ვასწავლო! უბრალოდ არ ავიღებ ამ პასუხისმგებლობას, ვიზრუნო სხვისთვის იმ ცოდნის შეძენაზე, რომელიც მე თავად არ მაქვს სრულყოფილად განვითარებული.
ყველა პრობლემის სათავე არაპროფესიონალიზმია. არაპროფესიონალებმა მოყარეს არაპროფესიონალები, აერიათ დრო და სივრცე.
ყველა ლინგვისტმა კარგად უწყის, რომ მხოლოდ წერით და კითხვით ენა სრულყოფილად არ ისწავლება, ინტერაქციას დიდი მნიშვნელობა აქვს. შეთვისებული მასალა ინტერაქციის საშუალებით ცნობიერების აქტიურ ნაწილში მოიპოვებს სავანეს, რასაც ინარჩუნებს პერმანენტული აქტივობით და დანამდვილებით გონებრივი სიკეთის მომტანია ორივე მხარისთვის.
მე მაინტერესებს ერთი რამ, როგორი ინტერაქცია უნდა შედგეს უცხოელ მასწავლებელსა და პირველ, მეორე, მესამე კლასელ მოსწავლეს შორის? რა იცის ამ კლასის მოსწავლემ, რაზე უნდა ისაუბროს მასწავლებელთან და რა უნდა დაამახსოვრდეს?
ჩემი ინგლისური მეხსიერება იწყება დაახლოებით მე-9 კლასიდან, ანუ ვგულისხმობ, რომ მაგ დროს ნასწავლი რაღაცეები აქა-იქ მახსოვს.
მე-5 და მე-6 კლასში ნასწავლი გერმანული რამოდენიმე სიტყვის და თვლის გარდა საერთოდ არ მახსოვს, არადა იგულისხმებოდა, რომ კარგად ვსწავლობდი.
ჩემი აზრით, გაცილებით გონივრული ნაბიჯი და უკეთესი შედეგის მომტანი იქნებოდა აღნიშნული პროექტის მასწავლებლების შეყვანა ბოლო სამ – მე-10, მე-11, მე-12 კლასებში და უნივერსიტეტის 1-ელ, მე-2 კურსზე.
აქ უკვე შედგებოდა ნამდვილი ინტერაქცია, მონაწილე მხარეთა სასარგებლო შედეგით, მათ სასწავლო ურთიერთობას ექნებოდა გამართლება, ამ ასაკის კონტიგენტისთვის ეს იქნებოდა მათ გონებაში უკვე არსებული თეორიის პრაქტიკაში გაშვება.
რაც შეეხება განათლების სამინისტროს მიერ ორგანიზებულ ივენთს, რა თქმა უნდა აღნიშნული ივენთი შორს იყო სიტყვა ორგანიზებისგან და საერთოდ სოფელში რიგითი ქელეხი ან ქორწილი უკეთესად არის ორგანიზებული, ვიდრე გუშინდელი ”ასწავლე და ისწავლე საქართველოსთან ერთად” პროგრამის მასწავლებლების წაყვანა სიღნაღობაზე, სიღნაღში.
მართალია, მე სიღნაღში დავიბადე, ისიც მართალია, რომ სიღნაღი პატარაა და ბევრი სანახავი არაფერია, მე მაინც მგონია, რომ ამ ხალხს გიდი სჭირდებოდათ, შეიძლებოდა მათ უფრო მეტი დაეთვალიერებინათ და სცოდნოდათ რას ათვალიერებდნენ და საერთოდ რისთვის იყვნენ ჩამოსული სიღნაღში.
ან იქვე 2 კილომეტრში მდებარე ბოდბის მონასტერი დაეთვალიერებინათ, წყლებზე ჩაეყვანათ და საერთოდ რაღაც მაინც ენახა ამ ხალხს ქორწინების სახლის, ავერსის და პოპულის ქანთრი სტილში გადაწყვეტილი შენობების გარდა.
დასკვნა
TLG Project – fail
Signagi Event – fail
Meeting with friends – success and complete relaxation!
